این کالا را با دوستان خود به اشتراک بگذارید
بارون درخت نشین
بارون درخت نشین
325,000 تومان
| نویسنده | |
|---|---|
| مترجم | |
| ناشر | |
| موضوع | |
| قطع کتاب | |
| نوبت چاپ |
هجدهم |
| سال انتشار |
1386 |
| تعداد صفحه |
320 |
| جلد کتاب |
شومیز |
| زبان کتاب |
فارسی |
برای ثبت درخواست تامین، ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
325,000 تومان
در انبار موجود نمی باشد
این کتاب در حال حاضر موجود نیست، اما می توانیم آن را با درخواست شما تامین کنیم و از طریق پیامک با خبرت کنیم!
از طریق دکمه زیر درخواست تامین فوری رو به همراه ثبت تلفن همراه انجام بده.
مشاهده QR CODE
ارسال رایگان پستی برای سفارش های بالای 2,000,000 تومان
امکان ارسال سفارش به صورت کادوپیچ
کادوپیچ
برای اینکه سفارش رو کادوپیچ براتون ارسال کنید، باید بعد از اضافه کردن کتاب ها به سبد خرید ، وارد سبد خرید بشید و دکمه "کتاب رو براتون کادو کنیم؟" رو بزنید.
حتی میتونید در ادامه آدرس کسی رو که مایلید براش سفارش کادوپیچ شده ارسال بشه رو وارد کنید ;)
بارون درختنشین نام کتابی از ایتالو کالوینو نوسنده ایتالیایی است که در سال 1957 به چاپ رسید. این کتاب سرگذشت پسری را به تصویر میکشد که تصمیم میگیرد زندگی خود را بر روی درختان سپری کند. ایجاد یک «پادشاهی درختی» توسط پسر استعارهای از استقلال معرفی میشود و چالشها وفرصتهای این عمل دستمایهای برای نویسنده به منظور بررسی پرسشهای فلسفی بشر میگردد. این کتاب در سال 1386 توسط مهدی سحابی و چاپ موسسه انتشارات نگاه به پارسیبازگردانی شد. كوزیمو قهرمان داستان در دوازده سالگی علیه سختگیری های پدر اشرافمنش و غذاهای تهوعآور و غیرعادی خواهرش باتیستا به بالای درخت بلوط پناه میبرد و تصمیم میگیرد كه دیگر پایین نیاید. این درختنشینی كه در دوره نوجوانی نوعی لجبازی با خانواده است، در جوانی و بزرگسالی به انتخابی آگاهانه تبدیل میشود. به طوری كه برای آموزش و تشویق دیگران به این كار حتی كتابی در مورد كشور آرمانی بر فراز درختان و قانون اساسی آن مینویسد. سنتشكنی او علیه آیین اشرافیت، مراسم اجتماعی و نظم كهنه اجتماعی – برخلاف اكثر روشنفكران و مصلحان اجتماعی كه فقط حرف میزنند یا مقاله مینویسند (در یك كلام تنها اظهارنظر میكنند)- دارای الگوی عملی است. از دیدگاه او «برای بهتر دیدن زمین باید كمی از آن فاصله گرفت.» كوزیمو روندو از یك خانواده اشرافی و فئودال است، ولی ادعای دوك بودن پدرش را نوعی وسوسه بیمارگونه میداند و خود را از این طبقه جدا كرده و از همان بالای درخت به مردم عادی، كشاورزان، فقرا، سربازان و كسبه خرده پا كمكهای بسیار میكند و آنها را در مبارزه با خدایان زر و زور یاری میكند. پدر در هجده سالگی پسر درختنشینش، به دیدار او میآید و مقام دوكی را عاملی برای فرماندهی بر اشراف ناحیه میداند. اما پسر پاسخ میدهد: «من فقط این را میدانم كه اگر من بیشتر از دیگران چیز بدانم، در صورت نیاز آنها باید آنچه را كه بلدم در اختیارشان بگذارم. به نظر من فرماندهی یعنی همین.» به همین دلیل كوزیمو در موضوعات مختلف كتاب میخواند و آنچه خود از آبیاری، كشاورزی، درختكاری و زنبورداری یاد گرفته است، به دیگران یاد میدهد و یا گره از مشكلاتشان باز میكند…
| وزن | 312 گرم |
|---|---|
| نویسنده | |
| مترجم | |
| ناشر | |
| موضوع | |
| قطع کتاب | |
| نوبت چاپ |
هجدهم |
| سال انتشار |
1386 |
| تعداد صفحه |
320 |
| جلد کتاب |
شومیز |
| زبان کتاب |
فارسی |
2 دیدگاه برای بارون درخت نشین
پاکسازی فیلتربرای ثبت نقد و بررسی وارد حساب کاربری خود شوید.
کتاب های مرتبط
- اریک امانوئل اشمیت
- ان اچ کلاین بام
- رافائل ژیوردانو
- توشیکازو کاواگوچی
- توشیکازو کاواگوچی
- چارلز دیکنز
- 110715
بریده هایی از کتاب بارون درخت نشین
اگر کتاب "بارون درخت نشین " را مطالعه کرده اید، بریده هایی از متن آن را با دیگران به اشتراک بگذارید!
متن ارسال بعد از بررسی تایید و منتشر خواهد شد.
برای ارسال بریده کتاب، ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
- عطیه
کوزیمو از جا بلند شد و از اتاق بیرون رفت.
-کجا میروی؟
به رختکن پشت در شیشهای رفت و کلاه سهگوش و شمشیر کوچک خود را برداشت.
فریاد زد: -میدانم کجا بروم!
و به سوی باغ دوید.
لحظهای بعد از پنجره دیدیم که از بلوط بالا میرفت.
- عطیه
بعدازظهر انگار پایان نداشت. گهگاه صدای ضربه گنگی، از آن گونه صداها که اغلب در باغ شنیده میشود، به گوش میرسید. به دو خودمان را به باغ میرساندیم به این امید که او برآن شده باشد که پایین بیاید. سرانجام چشمم به نوک درخت ماگنولیا افتاد که تکان میخورد و کوزیمو از آن سوی دیوار سر کشید و بالا آمد. از درخت توت بالا رفتم تا خودم را به او برسانم. با دیدن من انگار روترش کرد: هنوز از دستم خشمگین بود.
- عطیه
مادرمان حالتی درست عکس ما داشت. نگرانی او که در آغاز حاد و رنجآور بود، مانند همه احساسهای دیگرش اندکاندک آرامش مییافت و جای خود را به تصمیمهایی عملی برای یافتن راه چاره میداد: یعنی همان کاری که هر ژنرالی برای رفع نگرانیهای خود میکند. در نتیجه، دوربینی را که نمیدانم از کجا پیدا کرده بود روی ایوان خانهمان میبرد و بر سهپایهای سوار میکرد و ساعتها چشم به عدسی آن میچسباند و لابهلای شاخ و برگها را تماشا میکرد تا بچهاش را ببیند.
- عطیه
کارهای برجستهای که آدمی به پیروی از وسوسهای درونی میکند باید ناگفته بماند؛ همین که آن را به زبان بیاوری و از آن لاف بزنی چیزی بیهوده و بیمعنی جلوه میکند و پست و بیمقدار میشود.
- عطیه
کوزیمو شب را درون یک کیسه پوستی میگذراند. چادر و کلبه بالای درخت را ترک کرده بود و برای خوابیدن کیسهای پوستی را به کار میگرفت که پشمش رو به درون بود و به شاخهای بسته شده بود. تا سر به درون کیسه فرو میرفت، دست و پایش را چون کودکی جمع میکرد و میخوابید.
- عطیه
من فقط این را میدانم که اگر من بیشتر از دیگران چیز بدانم، در صورت نیاز آنها باید آنچه را که بلدم در اختیارشان بگذارم. به نظر من، فرماندهی یعنی همین.
بهنام مؤمنی –
از بهترین کتابهای کالوینو. من زمان سربازی خواندمش و هنوز لذتش زیر زبانم است. داستانی خاص در سبک رئالیسم جادویی که مثل صد سال تنهایی خواندنش حال میدهد.
حامد –
اصلاً نمی دونم چی باید برای توصیف کتاب بگم . باید بخونیدش تا متوجه بشید چه قدر فوق العاده است …. در عین دور از ذهن بودنش ، شخصیت کوزیمو خیلی حقیقی و عمیق ترسیم شده بود واقعا قابل لمس بود درد انسان شیفته محبت و جمعی که همیشه تنهاست و برای این جمع همه جور تلاشی هم می کنه….
به خصوص قسمت های مربوط به مرگ مادرش و عاشق شدنش خیلی لطیف بود …