حساس می‌کرد که سنگ‌های درشت، از اطراف، از قله‌های مختلف، به سویش در حرکت هستند و البته با سرعتی سرسام‌آور و او، اگر پس از عبور این سنگ‌ها زنده می‌ماند فقط یک تصادف بود، و یا به این دلیل بود

توی بهشت هم اگر بی‌رضایت خودت بروی برایت بدل می‌شود به جهنم.

کمتر از یک ماه، ماجرایی را از سر گذراندم که زندگی‌ام را زیر و رو کرد. گاهی فکر می‌کنم شاید آن ماجرا را به خواب دیده‌ام یا هنوز خوابم و وقتی بیدار شدم می‌بینم که رویایی بیش نبوده. اسمی جز

خلاصه در آن اجتماع‌ها که حتی تا هفتاد سال پیش ادامه داشت، غرض از حکومت، همان ایجاد امنیت و پاسداری از منافع ملت در برابر غارتگرها و چپاول‌گرهای داخلی و خارجی بود.

مستر فین دو ـ سه تذکره گرفته، جناب مؤیدالملک و حقیر و مستر برونی شب را رفته، وارد باغ شدیم. اولاً به قدر هزار کالسکه از ابتدای کوچه و خیابان باغ ایستاده بود که نمی‌شده سواره تا نزدیک در باغ

آلیس آخرین نفری بود که سوار هواپیما شد. با دقت چمدان قدیمی سنگینش را روی قفسهٔ بالای سرش گذاشت و کنار چند خانم مسن در ردیف جلویی کابین درجه‌یک نشست. خانم‌ها همسران اعضای بازماندهٔ پایگاه هشتم نیروی هوایی جو لایت‌فوت

شوکی وجودش را فراگرفت که مملو از درد ناشی حسادتی غیرمنطقی بود. تابه‌حال، هرگز با کای ننشسته بود چیزی بخورد؛ چون او نمی‌توانست کتاب بخورد. ولی او حالا چطور با آن زن مشغول خوردن یک کتاب بود، آن‌هم زنی که

آن ایمانی ازنظر اسلام ارزش دارد که با عمل، با مسئولیت، با تکلیف، با تعهد همراه است. اگر تعهدی احساس نکردی، در مؤمن بودنِ خودت شک کن.

با رفتن تعدادی از مهمان‌ها و خلوت‌تر شدن مراسم، چند نفری اصرار کردند به دهان هم عسل بگذاریم. حمید که خیلی خجالتی بود. من هم تا انگشتش را دیدم، کلاً پشیمان شدم! فهمیدم وقتی رفته شناسنامه‌اش را بیاورد، موتور یکی

بچه‌ها صندلی‌هاشان را دورتادور اتاق می‌چینند و من مثل دکتر هو که با سؤال «شما کدام ارباب زمان هستید؟» همه‌چیز را می‌فهمد، حاضرم شرط ببندم که از روی مدل نشستن هرکدام از این دلقلک‌ها می‌توانم همه‌چیز را درباره‌اش بگویم.

این دیگه مسخره‌تر از همۀ اونای قبلیه! من کسی رو که توی قرن ۲۱ هنوز نفهمیده خدا وجود داره نمی‌فهمم. حالا تصور کن این بشه قانون! زندگی وسط همچین اجتماعی برای من غیر ممکنه.