در همه‌حال اتکاء و امیدت به خدا باشد

ببین پسرجان، پیش از این‌که حرفی بزنی، یا اقدامی از قبیل ساختن دار به سرت بزند، یک بار تاریخ این سرزمین را بخوان، امثال تو خیلی آمده و رفته‌اند. با مردم درنیفت.»

زمان که چند لحظه‌ای از حوادث عقب افتاده، حالا خیره‌خیره دارد طفل لبان ترک‌خورده حسین (ع) را نگاه می‌کند که تشنه، در آغوش گشودهٔ مادر فرات جان داده است.

در سجده توبه کردم و پایان گرفت کار تا گفتم السلام علیکم… شروع شد

چرا ما جدا از هم نشستیم. حدسم درست بود. موقع برگشت حمید گفت: “می دونی آبجی فاطمه چی می‌گفت؟ از من پرسید مگه تو با فرزانه قهری؟ چرا پیش هم نمی‌شینید؟” گفتم: “از نوع نگاهش فهمیدم براش سؤال شده. تو

بوگدان آن روز بزرگ‌ترین نگرانیِ ایان نیست. اگر درنهایت مجبور به پرداخت پول به او شود، ایرادی ندارد. بزرگ‌ترین نگرانیِ ایان، کشته شدن توسط تونی کوران است. ایان چایش را به‌سمت میز می‌برد و در راه هرکسی را که بالای

برخی عشق را چنگکی می‌دانند که نیازهای تنشان را به آن بیاویزند. لحظه‌ای را که نیاز غلیان می‌کند حادثهٔ عشق می‌نامند و آن را با تمنا می‌جویند و آن‌گاه که نیاز فروکش کرد، عشق را از یاد می‌برند. عشق محصول

گربۀ ملوس خانگی طعمه‌هاش را فراموش کرده، نشسته‌بود و در نوری که از سوراخ کلید و شکاف دیوار می‌آمد تو، تندتند پلک می‌زد؛ دلش برای دزدکی بیرون‌زدن و خوابیدن در آفتاب لک زده‌بود.»

اینطور پیدا است که شما آدمی کم‌حرف و سر به‌تو هستید، و در این باره نظر مرا خواست بداند. جواب دادم: «علتش این است که هیچ‌وقت چیز مهمی ندارم که بگویم. در این صورت خاموش می‌مانم.»

اگر کسی قبول کند که اهلی شود باید خطر گریه را هم بپذیرد

کنج قفس میمیرم و این خلق بازرگان_ چون قصهها مرگ مرا نیرنگ میدانند

از همان جایی که ایستاده بودم نگاه انداختم به دفترچه‌هه. سروتَه بود ولی می‌توانستم خیلی روشن ببینم آپارتمانِ من آخرین مأموریتش توی این محله است. «چی‌کار باید بکنی؟» «ساده‌ست. جعبه‌کلیدِ قدیمی رو درمی‌آرم، سیم‌ها رو قطع می‌کنم، بعد هم جدیده