جان پناهم! آقا سید محمود جانم! امیدوارم که در کمال صحت و سلامت باشید. دو بار من قبل از این، کاغذ قلمی کردم، دادم عیسی خان معین التجار که به اسلامبول عازم بود، برایتان ارسال کند که گویا نرسیده. دلشوره

هرچقدر شرایط سخت‌تر باشد، موفقیت هم شیرین‌تر است. این‌طور نیست؟

«به نظر می‌رسه زیبایی‌های خیلی کوچیکی توی این دنیا وجود داره، لذتای خیلی کوتاه. تو فکر می‌کنی زندگی توی شهر کوچیک‌تون خیلی تند و زننده‌س؛ اما اگه تو هم چیزی رو که ما اطراف‌مون می‌بینیم ببینی متوجه می‌شی که همه‌ی

دوچرخه را سوار می‌شوم و سرش را کج می‌کنم. زبان‌بسته دوباره از کوچه سرازیر می‌شود. پیچ کوچه را به سمت خیابان می‌پیچم. آهسته رکاب می‌زنم. صدای دورِ سوتِ نگهبانِ شب… خیابان اصلی که تمام می‌شود، توی کوچه‌ای می‌پیچم که راه

تمام کارهایی را که انجام می‌دهیم، ازجمله احساس بدبختی را خودمان انتخاب می‌کنیم. دیگران نه می‌توانند ما را بدبخت کنند و نه خوشبخت. دیگران تنها در تبادل اطلاعات با ما نقش دارند. این اطلاعات به‌خودی‌خود نمی‌تواند ما را به انجام

همین آدم یک سال نشده با کسی که اتفاقاً می‌شناختمش، ازدواج کرد. نه این‌که آدم بدی باشد، اما مرد معقولی هم نبود

آندری ساخارف در سال ۱۹۷۵به یک قدیس تبدیل شده بود، از آن قدیس‌هایی که تنها برای زمان کمی شهرت دارند؛ چرا که جنگ سرد به پایان رسیده بود. او به‌عنوان فردی معترض در اتحاد جماهیر شوروی شناخته شده بود. ساخاروف،

فرعون روزی چند مرتبه وضع مزاج دخترش را از من می‌پرسید و می‌گفت آیا دخترم خواهد مرد

درحالی‌که مفهوم «شکوفایی مرکزی» آکنده از معانی سلسله‌مراتبی بود، این پرسش همچنان باقی است که چه چیزی «شکوفایی مرکزی» را تشکیل می‌دهد. پاسخ‌های ارائه‌شده به این پرسش، از زمان‌های قدیم تا به امروز چنان پیچیده است که مجال شرح کلیات

عادت، نیروی بزرگی است.

از روزی که رهایم کردی، جهان شکل خودش را از دست داد. صداها دیگر آشنا نیستند، اشیا جای هم را عوض کرده‌اند و آینه، چهره‌ام را پس نمی‌دهد. گاهی به خودم می‌گویم که همه چیز خیال بوده؛ تو، عشق، حتی

واقعیت این است که گذشت زمان مرا به تو نزدیک می‌کند. دیروز، در جاده، به تو فکر می‌کردم و با خودم می‌گفتم که اگر تو اینجا بودی چقدر با هم می‌خندیدیم.