بسیار کتاب قشنگی هست و ماجرای موسی مبرقع فرزند امام جواد هستش که به حدی زیبا بودند که برقع به صورت شون می زدند

کتابی که با خوندنش انگار تو کوچه پس کوچه‌های دزفول و نجف قدم می‌زنید و حال و هوای اون زمان و مکان رو تجربه می‌کنید.

کتابی با نثر بسیار زیبا و لطیف که خود به تنهایی نمایشی از فرهنگ حسینی ایرانیان از دیرباز می باشد. به نظرم برای روضه های خانگی و جمع های دوستان طی ماه محرم و صفر بسیار مفید است. خواندن این

داستان خیلی قشنگیه پیشنهاد میکنم حتما بخونید، داستان بر اساس واقعیت هستش و من شخصیت اصلی این کتاب( حاجیه خان زاد محمدی) رو از نزدیک ملاقات کردم خیلی خانم مهربونی بودن، سال ۹۵ از دنیا رفتن

خیلی قشنگ بود تا حالا کتابی درباره ی فرزندان امام حسن در واقع کربلا نخونده بودم و برام جذابیتی عجیبی داشت

عالی بود میتونم هر چند ماه یبار بشینم دوباره بخونمش🥹

این کتاب واقعا عالیه هر صفحش رو که میخونی پر از تلنگره و ادم رو به فکر وامیداره نباید سرسری از فصل های این کتاب گذشت قشنگ باید روی هر جملش فکر کرد

کتابخیلی قشنگیه، قلم نویسده آدم رو مجذوب میکنه من کتاب رو توی یک روز خوندم، خیلی جذاب بود، اگر جلد های قبلی رو خونده باشی خیلی خوب با داستان ارتباژ برقرار میکنی، شدیدا پیشنهاد میکنم

مثل بیروت و باروت خیس خواندم قلم و خوب جذابی دارن و مشتاق خواندن تا آخر میشدم و ادامه، ذهن درگیر ماجرا میشه و راحت پیش میری و اصلا در طول خواندن خستگی رو احساس نمیکنی. عالی عالی

این اولین کتابی بود که دوره نوجوانی هدیه گرفتم و خوندمش و همین کتاب باعث شد که من به کتاب خوندن علاقه مند بشم . بسیار اموزنده بود و انگیزه ایجاد میکرد با تمام شادی و غم هایی که رغم

این داستان واقعا شاهکار بود سنوار به خوبی توانسته بود هم شکاف های زمانی موجود را پر کند به طوری که شاید با چند بار خواندن داستان هم متوجه نمی شویم هم تغییر راوی از سوم شخص به اول شخص

روایت داستان های همیشه شنیده شده کار سختی بنظر میاد و بیشتر ما روضه جناب حر رو شنیدیم و داستانی که انتهای اون از قبل بازگو شده برای کشش داشتن به دقت نظر، نکات جایگزین و نگاه نویی نیاز دارد.