خودش را در چشم آن زنْ عرق‌کرده و کثیف دید. زن عرق نمی‌کرد. همین‌طور ریچی: در آن پیراهن زیبای سفیدش ترگل‌وورگل بود و بینیِ سربالایش بفهمی‌نفهمی برق می‌زد. گومز زیبا. ژنرال گومز زیبا. ژنرال توی نخ چشم‌های آبی و مشکی

یکی از راه‌های ایجاد صبر بر مصیبت‌های اختیاری، مطرح کردن و در نظر آوردن مصیبت‌های بی‌اختیار است

اگر از قبل بخواهی به بعضی چیزها فکر کنی، یقین داری که نمی‌توانی تحملشان کنی؛ ولی سر بزنگاه

ماریا کاسارس به آلبر کامو ۷ نوامبر ۱۹۴۹ عشق من. شب از نیمه گذشت. تولدت مبارک، عزیزم. و. علی‌رغم دوری‌مان، علی‌رغم آیندۀ نزدیکی که برای ما مهیا می‌شود، علی‌رغم همه چیز، امشب که بقیه راحتم گذاشته‌اند، خوشبخت هستم. اینجا هستم،

گاهی چقدر انسان مایل است که تقلب و دو رویی بزرگوارانه، تاریکی‌های ضخیم پرگویی بشری را ترک کند و در سکوت جالب طبیعت، در زندان بی‌سر و صدای یک کار مداوم و سمج، در بی‌خبری توصیف‌ناپذیر یک خواب عمیق، در

خود سونیا جزء یهودیان افراطی بود که خواهان حق خود در قدس، سرزمین پیامبران و اخراج فلسطینی‌ها از آنجا بود. شاید او در کودکی چنین کینه‌ای نسبت به مسلمانان نداشت چون او هم مثل بیشتر یهودیان عرب در میان مسلمانان

یک شب پاییزی -پنج سال پیش- وقتی برگ‌های پاییزی داشتند می‌ریختند، آن‌ها در خیابان قدم می‌زدند و بعد به جایی رسیدند که هیچ درختی نبود و پیاده‌رو از نور ماه سفید شده بود. آن‌ها، رو در روی هم ایستادند. شب

انسان فقط با اعتقاد زندگی نمی‌کند، همان‌طور که نمی‌تواند فقط با عشق زندگی کند. انسان فقط با خیال زندگی نمی‌کند، همان‌طور که فقط با حقیقت هم نمی‌تواند زندگی کند… دنیای محدود میان مرزها، مانند دنیایی که شکلی ندارد سهمناک است.

امامت را زنی با جان و دل می‌برد آهسته که زینب بود، اگر او زیر دست و پا سپر می‌خواست

با کسی که با تو درست رفتار نمی‌کند راه نیا.

اگر مدت زیادی یک‌جا بمانی، یادت می‌رود دنیا تا چه اندازه وسیع است. از طول و عرض جغرافیایی سر درنمی‌آوری. درست همان‌طور که نمی‌توان درک درستی از وسعت روح هر انسان داشت. اما وقتی آن وسعت را حس کنی، وقتی

مؤذن پسری تازه‌تر از لالۀ مرو رنگ رخش آب برده از خون تذرو آواز اذان او چو پیچید به شهر درحال به باغ در نماز آمد سرو