همان که وقتی می‌خندید، از غنچهٔ لب‌های سرخش بوی گلِ یاس بیرون می‌زد. سال‌های من شمسی نشد؛ مه‌تابی شد. مثلِ شب‌ها… دنیایی داشتیم، آفتاب مه‌تابی بود!

پوپولیسم، به‌عنوان پدیده‌ای که خواستِ مردم، جذابیتش نزد عموم را مدیون آن است، پاسخی غیرواقع‌بینانه به شرایط یپیچیده است که بسیاری از شهروندان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. مردم به هیچ وجه و به‌شکل منطقی قادر به تعیین

به‌ عنوان عضوی از تیم یکِ قرمزِ بزرگ (اشاره به علامت لشکر)، ‌هنگام اعزامتان به عراق، لازم است از آداب و رسوم منحصر‌به‌ فرد مردم عراق آگاه باشید.

نگران من که نیست، نگران رضایت ندادنم است. صبحی که از این‌جا رفتم، سری هم به بیمارستان زدم. بهار آن‌جا نبود. دکترش هم نبود. رهام داشت به مُردنش ادامه می‌داد. تنها اتفاق بادوام در زندگی رهام همین مُردن است. هر

از فال دست خود چه بگویم که ماجرا از ربنای رکعت دوم شروع شد

ساعت پنج بعدازظهر قطار به برلین می‌رسید و ساعت هفت دوباره به سوی مرز فرانسه به راه می‌افتاد. لوژین انگار روی تابی فلزی زندگی می‌کرد: فقط نیمه‌شب‌ها فرصت فکر کردن و به یاد آوردن داشت، در پستوی تنگی که بوی

با کمیاب بودن، برای خود ارزش ایجاد کنید

گرگور با خود گفت: «بعد؟» و در تاریکی به دور و بر چشم گرداند. به زودی کشف کرد که قادر نیست از جای خود بجنبد از این بابت تعجبی نکرد. تعجبش بیشتر از این بود که تاکنون چگونه توانسته است

وقتی خودتان را عمیقاً دوست نداشته باشید، عشقتان به دیگران می‌تواند شرطی شود.

ام‌ایمن تنهایمان گذاشت و به مکه رفت. می‌گفت: دلم مدینه بدون فاطمه را نمی‌خواهد. رفتار مردم هم با من عوض شد. طوری وانمود می‌کردند انگار اصلاً من را نمی‌بینند. عمو عباس زیر گوشم می‌خواند. – قریش به‌هم که می‌رسند، با

به من اگر بود فتوا می‌دادم که هر ایرانی موظف است با سه نفر خارج از قوم و قبیله و زبان و مذهب، با سه نفر غیرایرانی رفاقت کند، ارتباط فرهنگی بگیرد، مراوده داشته باشد، آن‌ها را به خانهٔ خود

با این وصف چگونه انتظار داری که من بعد از ورود به استرآباد خود را مثل زن‌های استرآبادی بکنم و از سر تا پای خود را بپوشانم. از این گذشته من اگر چادری بر سرم بیندازم علاوه بر اینکه نمی‌توانم