با این وضعیتی که توی تهران داریم، چه‌جوری انتظار داری من اجازه بدم بری جبهه. این همه مسئول داریم ولی نیروی کافی تو واحد نداریم. کل بچه‌های سپاه دوره‌های حفاظتو نگذروندن که من هی بچه‌های واحدو مرخص کنم و از

چه رؤیای وسوسه‌انگیزی است رؤیای سفر کردن

این را هم باز به‌یاد داشته باش! ما مسلمان شدیم، عرب نشدیم. ما اسلام را به‌خانهٔ خود دعوت کردیم نه عرب را

تا وسط کوچه رفت و دوباره صدایم زد. مامان هر چی می‌خوای نگاهم کن. دیگه فرصتی پیش نمیاد. پایم را از توی کوچه برداشتم و گذاشتم داخل خانه. گفتم: «برو مادر، بخشیدمت به سیدالشهدا.»

چشم به سایهٔ ماه بر تن خاکی جاده دوختم. دنیا دار مکافات بود اما ما سرای ثروت می‌پنداشتیمش. مگر بهای این همه خیانت چقدر بود که وسوسه‌اش دین و ایمان را می‌بلعید؟

یاد خدا، توجه به خدا، همواره خدا را دیدن، شناختن، با خود دانستن، یکی از خواص مهمش این است که این دل را از اضطراب‌ها، از وسوسه‌ها، از دغدغه‌ها، از جاذبه‌های گوناگون، در همه کاری، در همه راهی باز می‌دارد.

من امروز مثل بقیهٔ مسلمانان دربارهٔ اتهام به ترور و عقب‌ماندگی و هرج و مرج و فساد مسئولم. در قبال اجرای نیکوی تعالیم اسلام و زندگی روزانه‌ام مسئولم

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست گاهی بهانه ای است که قربانی ات کنند

قلب کودک، چونان زمین خالی است و هر بذری در آن بپاشید، رشد خواهد کرد

می‌دانستم باید چه کنم، اما نمی‌توانستم خودم را وادار به عمل کنم. همین است که تغییر را اینقدر دشوار می‌کند. تغییر شما را ملزم به انجام کارهایی می‌کند که دشوار و ترسناک به نظر می‌رسند. تغییر مستلزم شجاعت و اعتمادبه‌نفس

غرق آرامشم، پر از رؤیا حرم توست خانۀ پدری

این حرف معذبم کرد. راست‌اش را بگویم، من آن‌قدرها هم مشتاقِ فهمیدن دربارهٔ جمع‌آوریِ مالیات در دورانِ عثمانی نبودم ــ سرِ راهم از مدرسه به خانه این موضوع ناگهان افتاده بود توی سرم. این‌طوری که از خودم پرسیدم عثمانی‌ها چه‌طور