یک مرحله به سوی خیمه‌ها بازگشت و از مادرش پرسید: آیا با دیدن رشادت و شجاعتم از من راضی شدی؟ و مادرش در پاسخ گفت: نه، تا در مقابل حسین بن علی کشته نشوی، راضی نمی‌شوم! (لهوف ص ۱۰۵، الفتوح

طرح‏ وارۀ نقص و شرم باوری بنیادین است که باعث می‏ شود از درون احساس بی‏ کفایتی کنید. سبب می‏ شود گمان کنید اگر دیگران به شما نزدیک شوند یا نقاط ضعفتان را ببینند، طرد و ترکتان می‏ کنند.

حساس می‌کرد که سنگ‌های درشت، از اطراف، از قله‌های مختلف، به سویش در حرکت هستند و البته با سرعتی سرسام‌آور و او، اگر پس از عبور این سنگ‌ها زنده می‌ماند فقط یک تصادف بود، و یا به این دلیل بود

جامعه نماز خوان یعنی آن جامعه ای که هر روز از سردمداران فساد یعنی ((مغضوب علیهم )) و از دنباله روان فساد ، یعنی از (( ضالین )) تبری می جوید

کوچک ترین کلامی یا کوچک ترین سخن خطایی هم ما را به مقصد نمی‌رساند و یا سال ها از آن دور می‌کند

بِسی گفت: «اگر سر جایت ننشینی تو را می‌بندیم. دوشیزه ابِت بندِجورابت را بده من. مال مرا زود پاره می‌کند.»

کاری که می‌کنی، شغلی که راه می‌اندازی هم بخشی از تربیت توست. پس حتماً خدا برایت برنامه دارد. خدا برایت جایگاهی در نظر گرفته. تو که راه بیفتی و پا در مسیر بگذاری، به‌مرور با نشانه‌هایش راه درست را نشانت

افرادی که همراه سایرین زندگی می‌کنند، یاد گرفته‌اند چگونه خود را در آینه ببینند، یعنی درست همان‌طور که در چشم دوستان پدیدار می‌شوند. من هیچ دوستی نداشتم. آیا دلیل عریانی گوشت بدن من همین نبود؟ می‌توان گفت… بله، می‌توان گفت

فقط یه چیزی می‌گم! اونم اینکه حواست رو جمع کن. به باد نده چیزی رو که براش سال‌ها تلاش کردی!… – چیو؟ – دلت رو… دلت رو صاف نگه‌دار… نذار تیره بشه…

وای عشق من! دلم می‌خواست از جسم و جان باکره بودم برای تو. دلم می‌خواست زبانی بلد بودم که قبلاً استفاده نشده بود تا برای صحبت کردن با تو به کار برم! دلم می‌خواست می‌توانستم معنای جدید کلمات را که

من عاشق آسمان بودم،عاشق آنکه از میان ابرها کلمه ای را بیرون بکشم.

پروانۀ رها شده از پیرهن شده‌ست او بی‌قرار لحظۀ فردا شدن شده‌ست