گفته اند که بزرگترین اختراع افلاطون این است که فحش را اختراع کرد! چه، تا آنروز که این گردش زبان یعنی فحش، اختراع نشده بود -دو تن که به هم می رسیدند اگر نسبت به هم خشمگین بودند همدیگر را

ناگفته‌هایی که به قول دکتر شریعتی، هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی‌آورند.

«و این‌طور می‌شود که آدم‌ها به خودشان شلیک می‌کنند… برای فرار از حقارت.»

شخصاً به این نتیجه رسیده‌ام که کمبود غذا و آسایش به‌جای تعالی بخشیدن به روح تنها باعث ایجاد شکلی از تشویش می‌شود و تمام انگیزه‌های نیک آدم را به تلاش برای سدجوع تقلیل می‌دهد.

هیچ‌وقت نمی‌شنوید ورزشکاری در حادثه‌ای فجیع حس بویایی‌اش را از دست بدهد. اگر کائنات تصمیم بگیرد درسی دردناک به ما انسان‌ها بدهد، که البته این درس هم به هیچ درد زندگی آینده‌مان نخورد، مثل روز روشن است که ورزشکار باید

من آن شاهم که پیش چشم من در کاخ، یک بانو پی تحریم تنباکو شکسته تنگ قلیانم

«ساده است زندگی مطابق نظر دنیا، ساده است در انزوا زندگی کردن مطابق میل شخصی، ولی مرد بزرگ کسی است که در میانهٔ جمع، قادر است از استقلال و تنهایی‌اش لذت ببرد.» من قادر نیستم!

نشستم و غذا خوردنشان را تماشا کردم. به آن‌ها چای هم دادیم. با هم ‌حرف می‌زدند. کنجکاو بودم بدانم چه می‌گویند. وقتی از مهاجر عراقی پرسیدم، خندید و گفت: «از تو می‌ترسند! می‌گویند نوبتی بخوابیم، نکند این زن ما را

می‌دونید اینا کی ان؟» منتطر بودیم که بگوید تک‌تیراندازهای جیش‌الُحر یا یک گروه مسلح دیگر هستند اما به جای این اسم‌ها گفت: «اینا باقی‌مونده‌های لشکر عمر سعد و شمرن! امروز قناصه دست‌شون گرفتن و می‌خوان خودشون رو برسونن به حرم!

اعتقاد داشتم وقتی یک شهید جاویدالاثر می‌شود و پیکرش روی خاک‌ها می‌ماند، این امید را داری کنار پیکرش یک گل زیبا شکوفا بشود که وقتی باد می‌وزد عطر آن گل در همهٔ عالم بپیچد. این یعنی زندگی.

سلسله‌پژوهش‌های نظری درباره‌ی مسائل زنان (دفتر اول) نخستین‌بار هنگامی انتشار یافت که طرح مسائل نظری مربوط به زنان تازه آغاز شده بود و از این‌رو انتشار این کتاب تا حدی نامتعارف می‌نمود. اما رویکرد بعدی سینماگران در ساخت و پرداخت

بعد برای این‌که ارتباط بگیرم، به کسی که مشغول روزنامه خواندن است، با دست سیدموسوی را نشان می‌دهم و عکس‌ش را در روزنامه مشخص می‌کنم. زبان بین‌المللی. طرف هم به زبان بین‌المللی پشت‌ش را به من می‌کند و می‌رود. اصلاً