کتاب «چگونه جایی را خانۀ خود کنیم» نوشته ادوارد هالیس، متنی عمیق در مورد احساس تعلق به یک مکان به نام خانه است. این کتاب بخشی از مجموعه کتب مدرسه زندگی است که به جنبه‌های فلسفی، روان‌شناختی و عملی خانه‌سازی می‌پردازد و خوانندگان را به چالش می‌کشد تا در رابطه خود با فضای زندگی خود تجدید نظر کنند. نویسندۀ کتاب، ادوارد هالیس، معمار و استاد طراحی داخلی، چشم اندازی منحصر به فرد به مفهوم خانه ارائه می دهد. سابقه او در معماری و کار آکادمیک او در تاریخ و تئوری ساختمان ها، رویکرد او را به این موضوع شک داده است. «چگونه جایی را خانۀ خود کنیم» که در سال 2016 منتشر شد، به موضوعات معاصری مانند تاریک شدن فضای کار و زندگی خانگی، تأثیر فناوری بر فضاهای زندگی ما و طبیعت در حال تحول حریم خصوصی و جامعه می پردازد. هالیس کتابش را با بررسی منظور و فهم ما از «خانه» شروع می کند. او استدلال می کند که خانه فقط یک فضای فیزیکی نیست، بلکه یک ایده و یک احساس است. خانه مکانی است برای ثبات در جهانی ناپایدار، مخزن خاطرات، و بازتابی از هویت ما. یکی از موضوعات محوری کتاب، تمایز بین فضاهای خصوصی و عمومی است. هالیس به این موضوع می پردازد که چگونه فناوری مدرن این مرزها را محو کرده است و قلمرو عمومی را به فضایی که قبلا فضاهای خصوصی بود آورده است. او پیامدهای این تغییرات را برای احساس داشتن حریم خصوصی و توانایی ما برای ایجاد پناهگاهی جدا از دنیای خارج بررسی می کند. هالیس همچنین به اهمیت اشیاء فیزیکی در ساختن خانه می پردازد. به بیان او چیزهایی که ما خود را با آنها احاطه کرده‌ایم نه تنها کاربردی هستند، بلکه دارای معانی احساسی و نمادین هستند. این اشیاء به ایجاد حس تداوم و ارتباط با گذشته کمک می کنند. فصل بعدی کتاب به بحث دربارۀ دکوراسیون یک خانه اختصاص یافته است. در نهایت، نویسنده بحث می‌کند که چگونه خانه‌های ما می‌توانند مکان‌هایی برای خلوت کردن و در عین حال تعامل اجتماعی باشند. او راه‌هایی را بررسی می‌کند که از طریق آنها می‌توانیم خانه‌هایمان را طوری طراحی کنیم که ارتباط با دیگران را تقویت کنیم و در عین حال فضاهایی برای خلوت کردن و تأمل فراهم کنیم.