نسیم عرب امیری و ابوالفضل زرویی نصرآباد، گردآورندگانِ کتاب گزیده‌ی طنز حکیم سوری هستند. بد نیست پیش از معرفی این کتاب، کمی به موضوع طنز بپردازیم. طنز اشتباهات و رفتارهای نادرست بشری و یا ناهنجاری‌های اجتماعی را به شکلی خنده‌دار به چالش می‌کشد. از ویژگی‌های مهم طنز انتقاد، به همراه طعنه و شوخی است. البته ادبیات شوخی دارای دسته‌بندی است که طنز -در کنار هجو و هزل- یکی از انواع آن است. این نوع ادبی که عموماً قصد سازندگی و اصلاح دارد گاه حالت‌های خاصی به خود می‌گیرد.

کتاب گزیده‌ی طنز حکیم سوری در مقدمه نکاتی مهم جهت خواندن مطالب کتاب را ارائه می‌دهد که به قلم ابوالفضل زرویی نصرآباد نوشته شده است. او در ابتدا به مبحث طنز در ادبیات فارسی می‌پردازد. دراین‌باره باید این نکته را در نظر گرفت که طنز فارسی مانند برابر خود در ادبیات جهان، یعنی ساتیر از تاریخ بسیار کهن برخوردار نیست. در ادبیات جهان از زمان ادیبان یونان و روم باستان در آثار نویسندگانی چون آریستوفان، آرخیلوخوس و هوراسیوس این گونه‌ی ادبی وجود دارد؛ اما در ادبیات فارسی نمونه‌ی طنز بسیار کهن وجود ندارد مگر تا زمان عبید زاکانی که پدر طنزنویسی ایرانی محسوب می‌شود.