معرفت شناسی اولین پایه برای ورود به عرصه ی علم و دانش و شناخت است. هرگونه تلاش علمی بر پاسخگویی به برخی پرسش های بنیادین معرفت شناختی متوقف است. پرسش هایی از این دست آیا واقعیت ثابت و مطلقی وجود دارد که قابل شناخت باشد یا شناخت و معرفت نسبی و وابسته به شرایط ذهنی اشخاص است؟ معیار تشخیص معرفت صادق و کاذب چیست؟ معرفت یقینی چه ویژگی هایی دارد؟ برای دست یافتن به شناخت معتبر چه راه هایی وجود دارد؟ معرفت دینی چه نوع معرفتی است و اعتبار آن چه قدر است؟ معرفت شناسی دانشی است عقلی که به چنین مسائلی پاسخ می دهد.

این کتاب به مسائل بنیادین معرفت شناختی می پردازد و اثبات می کند که ۱. همه ی امور در معرض شک و تردید نیستند؛ بلکه همواره حقایقی بدیهی و غیرقابل انکار وجود دارند (ابطال شکاکیت)؛ ۲. حقایقی مطلق و ثابت وجود دارند که نسبت به افراد مختلف با ذهنیت ها و سلایق متفاوت، یکسانند و چنین نیست که نسبت به برخی افراد، درست و نسبت به برخی دیگر نادرست باشند. (ابطال نسبیت)؛ ۳. درست است که انسانها معمولا با ذهنی انباشته از پیش دانسته ها و گرایش ها به سراغ متن می روند و ممکن است آن را هماهنگ با پیش دانسته ها و حب و بغض های خود تفسیر کنند، اما چنین نیست که کنترل این پیش دانسته ها و گرایش ها ممکن نباشد و نتوان متن را بدون دخالت آن ها فهمید و تفسیر کرد. هر کلام و متنی معنای واحدی دارد که منظور گوینده و نویسنده است. با کاربرد برخی قواعد می توان به معنای مقصود دست یافت و چنین نیست که فهم مراد گوینده ناممکن باشد (ابطال هرمنوتیک)؛ ۴. برداشت های هم عرض و متعارض از یک متن معتبر نیست. (ابطال تعدد قرائت ها)؛ ۵. ادیان گوناگون از نظر حقانیت و اعتبار یک سان نیستند. دین و مذهب حق یکی بیش نیست. (ابطال پلورالیزم دینی).