احساس گناه به کنار، شرم و خجالت روزه خواری توی خیابان وادارمان کرد که به طرف جوی خیابان بپریم و مانده چاغاله های نازنین را تف کنیم توی جوی. بقیه راه را به جبهه فکر کردیم و ماه رمضان و به کسانی که قرار بود بروند جبهه و از آرمان ها و میهن دفاع کنند اما توی خیابان راست راست راه می روند و روزه می خورند، آن هم از نوع چاغاله اش که می تواند دهان هر رهگذری را آب بیندازد.