در دنیای ما مجرد زیستن گاهی انتخاب است و گاهی جبر؛ اما در گذشته، جامعۀ ما چنین چیزی را نمی‌پذیرفت. آدم‌ها باید ازدواج می‌کردند، حتی اگر طرف مقابل را دوست نداشتند و یا شرایطشان به هم نمی‌خورد. اختلاف سنی زیاد و یا اختلاف فرهنگی نیز مانع ازدواج نمی‌شد. از قبل دختر و پسر با هم حرف نمی‌زدند و گاهی حتی یکدیگر را‌ نمی‌دیدند که بخواهند متوجه اختلاف‌ها شوند. گاه، فاصلۀ خواستگاری اولیه تا نشستن سر سفرۀ عقد، یک صبح تا ظهر بود. الان همه‌چیز تغییر کرده است.