نویسنده و منتقد آمریکایی، متولد مینه سوتا. در دانشگاه دوک نویسندگی خلاق خواند و همان جا با نویسنده و روان پزشک ایرانی، سید محمد تقی مدرسی آشنا شد. رابطه ی زناشویی آنها تا سال 1997، زمان مرگ مدرسی از سرطان، ادامه داشت و دو فرزند دارند. آن تایلر اولین رمانش را سال 1964 با عنوان (اگر صبح بیاید) منتشر کرد و تا امروز رمان های زیادی نوشته از جمله رمان (درس های تنفس) که سال 1988 جایزه ی پپولیتزر را برای او به ارمغان آورد. تایلر جوایز دیگری هم در کارنامه ی خود دارد: پن/فاکنر، ژانت هایدینگر کافکا، سفیر کتاب و انجمن ملی منتقدین کتاب.
عمده شهرت آن تایلر به دلیل پرداختن عمیق و تشریح دقیق شخصیت های داستانی اش است که گرچه عجیب و غریب و دمدمی مزاج به نظر می رسند اما نویسنده با مهارت ویژه ای به عمق زندگی شان وارد می شود و آن ها را واقعی جلوه می دهد. از این نظر او را با نویسندگانی چون جان آپدایک، جین آستن و ادورا ولتی مقایسه می کنند.
خوب، این هم چیز دیگری بود که مردم داشتند به آن عادت می کردند: این رابطه های عاشقانه ی زمان جنگ.