بزرگ شدن در خانواده ای پر توقع سخت است، اما وقتی اعضای آن خانواده گاهی از تو به جای تکیه گاه استفاده کنند، سخت تر هم می شود. تازه، چه برسد به اینکه تو را ((بادام زمینی)) هم صدا بزنند!
انزو پسری یازده ساله است که قد خیلی خیلی کوتاهی دارد. مامان، بابا و عموهایش خیلی خیلی قد بلندند.
در ضمن، به موفقیت های زیادی رسیده اند و برای رسیدن به رویای جاه طلبانه ی همیشکی شان، باز کردن رستوران، پشتکار زیادی دارند. هر کس در این خانواده نقشی به عهد دارد: آشپز، تعمیرکار، بازاریاب، حسابدار، اما انزو چه جایگاهی دارد؟ اگر می شد فقط چند سانتیمتر قد بکشد، هیچکس نمی توانست او را نادیده بگیرد.
جاش از اذیت کردن او در مدرسه دست برمی داشت، مجبور نبود در نمایش سفید برفی و هفت کوتوله ها را بازی کند و در خانه می توانست با پدر و مادرش حرف بزند و به آنها بگوید نقاشی می کشد و به جشنواره ی داستان های مصور دعوت شده.
انزو یک شبه شروع می کند به قد کشیدن.
آیا زندگی در قالب گنده بک همه ی مشکلاتش را حل می کند یا باید دست از نگرانی بردارد و یاد فقط خودش باشد؟
کتابی که از دوستی و قدرت صادق بودن با خود تجلیل می کند.