کتابِ کاشوب ، روایت زنده ماندن روضه در گذر زمان است. این آیینِ قدیمی با فرهنگ‌ها آمیخته، طعم و لحن اقلیم‌های مختلف را گرفته و در بافت زندگی طوری تنیده شده که دیگر به راحتی نمی‌شود زندگی روضه را ازهم سوا کرد.
نویسندگان دعوت‌شده به این مجموعه تلاش گرده‌اند گزارشی صادقانه و عینی از رویدادهایی بدهند که در همین روزها اتفاق افتاده ولی هنوز در سایۀ واقعۀ سال 61 است. این راویان از نسبت شخصی و زیسته‌شان با مجلس روضه نوشته‌اند. آمیختن طعم و لحنِ خُرده‌روایت‌های شخصی، روایتِ فراگیرتری آفریده که هویتی مستقل از اجزای خُردِ خودش دارد. کنار هم چیدن این صداهای فردی، به گزارش یک پدیده بدل شده؛ روایت یک کاشوب.