پندارهای یونانی بر آن است تا بار دیگر در دریای مثنوی معنوی غور کرده و مروارید دیگری از اندیشه‌های مولانا صید کند. تفاوت میان فلاسفه و صوفیه درباره مبادی و غایات، انکارناپذیر است اما تأثیر طرز تلقی و اقوال این دو در یکدیگر پوشیدنی نیست. در این پژوهش مؤلف بر آن است تا وجوه مشترک، سیاست‌های فکری و اندیشه‌های یونانی را با نظرگاه‌های عرفانی مولانا تطبیق دهد و اشتراک معانی و مفاهیم این دو اندیشه را بازشناسد.