در عصر بمباران اطلاعات و فزونی حواس‌پرتی‌ها، بزرگ‌ترین چالش پیش روی معلمان، نه صرفاً انتقال دانش، بلکه «نفوذ» به جهان‌بینی و ژرفای وجود دانش‌آموز است. آیا شما نیز آرزو دارید کلامتان، فراتر از مرزهای کلاس درس، در ذهن و قلب مخاطبان خردسال و بزرگسال ریشه دوانده و ماندگار شود؟

داستان، قدرتمندترین ابزار تربیتی است، مشروط بر آنکه بر مبنای یک «نقشه راه» دقیق اجرا شود.

استاد محمدرضا سرشار، با نگاهی تیزبینانه و سوابق درخشان در نقد و آموزش ادبیات کودک و نوجوان، این اثر ارزشمند را به مثابه یک راهنمای عملیاتی جامع برای معلمان تدوین کرده‌اند. این کتاب صرفاً مجموعه‌ای از تکنیک‌های شفاهی نیست؛ بلکه مهندسی کاملی است برای تبدیل یک روایت خام به یک تجربه‌ی تربیتی عمیق و پایدار.

این اثر، شما را از سطح داستان‌‌گویی ساده فراتر می‌برد و به یک «راوی مسلط و آگاه» تبدیل می‌کند. در این کتاب خواهید آموخت که:

چگونه ظرافت‌های ساختاری داستان را به‌کار گیرید تا توجه دانش‌آموزان نسل جدید را که غرق در رسانه‌های سریع هستند، به طور مؤثر جلب و حفظ نمایید.

چگونه از فنون صحیح داستان‌گویی برای انتقال مؤثرترین مفاهیم اخلاقی، دینی و درسی بهره برده و از انحرافات رایج تربیتی پیشگیری کنید.

چگونه «تأثیر کلام» را چند برابر کرده و داستان را به ابزاری کلیدی برای تربیت صحیح و جهت‌دهی فرهنگی تبدیل سازید.

اگر عمیقاً باور دارید که رسالت معلم، ساختن آینده با کلمات است، داستان‌گویی یکی از ضروری‌ترین ابزارهایی است که باید در جعبه ابزار آموزشی شما قرار گیرد.

این اثر، روایت‌گری در کلاس درس را از یک فعالیت فرعی، به قلب تپنده و هسته اصلی فرآیند تربیت تبدیل می‌کند.

بخشی از کتاب فوت و فن داستان گویی

به عنوان یک پدر یا مادر یا حتی مربی و معلم، اگر خود را قادر به گفتن داستان از حافظه برای فرزند یا شاگردانتان نمی­ بینید، بهتر است به خواندن داستان ها از روی کتاب ها یا نشریات، برای آنان بپردازد. هرچند این کار، نمی­ تواند به طور کامل، جای داستان­ گویی از حافظه را پر کند، اما به هر حال، به اندازه ­ی خود، مفید هست.

«کودکانی که والدین، با علاقه و پرشور برایشان داستان می­خوانند، خواندن را امری لذتبخش خواهند دانست. علمای تعلیم و تربیت توصیه می ­کنند که برای کودک، از سنین پیش از مدرسه تا پایان دوره ­ی کودکی، قصه ­ها و داستان ها و مطالبی از کتاب ها و مجلات خوانده شود. اگر قصه از انواع ادبی مانند قصه­ های بومی، ادبیات داستانی، تخیلی، زندگینامه انتخاب شود، کودک یاد می­ گیرد که هر شکل ادبی، دارای زبان، سبک و ساختاری منحصر به فرد است.»

گفته شده است: «بلندخوانی، داستان­­گویی با کتاب است.» برخی، سن آغاز بلندخوانی داستان برای کودک را بین شش تا نُه­ ماهگی می ­دانند.