فراتر از اصل لذت” مقاله ای از زیگموند فروید است که در سال 1920 منتشر شد. این یک نقطه عطف بزرگ در فرمول‌بندی نظریه رانه اوست. جایی که فروید قبلا رفتار انسانی را به انگیزه‌های اروس و تنظیم میل جنسی که بر اساس اصل لذت حاکم است، نسبت داده بود. با تجدید نظر در این موضوع ، فروید فراتر از اصل لذت نظریه پردازی کرد و انگیزه های مرگ (یا تاناتوس، تجسم یونانی مرگ) را در نظر گرفت که به تمایل به تخریب و نابودی اشاره دارد که اغلب از طریق رفتارهایی مانند پرخاشگری، اجبار تکرار بیان می شود.
این مقاله که تجدید نظر عمده فروید در نظریه رانه خود را نشان می دهد و مبارزه بین دو انگیزه متضاد را شرح می دهد..

در بخش های بعدی، فروید معتقد است که فرآیند ایجاد سلول های زنده انرژی را به هم متصل می کند و عدم تعادل ایجاد می کند. این فشار ماده برای بازگشت به حالت اولیه است که به سلول ها کیفیت زندگی آنها را می دهد. این فرآیند مشابه ایجاد و فرسودگی باتری است. این فشار برای انتشار مولکولی به عنوان “آرزوی مرگ” نامیده می شود. اجبار ماده در سلول ها برای بازگشت به حالت منتشر و بی جان به کل موجود زنده گسترش می یابد. بنابراین، آرزوی مرگ روانشناختی تجلی یک اجبار فیزیکی نهفته در هر سلول است که فروید مستقیما با انگیزه های مرگ مطابقت دارد.