روایتی مادرانه و دلنشین از زبان مادر شهید علیرضا محمودی پارسا. از شیطنت‌های کودکانه‌اش تا عمق ایمان و عرفانش، از توبه‌نامه 62 بندیتا لحظه‌های آخر زندگی‌اش که خونش را «هدیه برای خدا» می‌دانست.

چرا «عارف 13 ساله»؟

چون شهید علیرضا محمودی پارسا در همان سن کم، روحیه‌ای بسیار عمیق، عاشق خدا و شهادت، اهل تهجد، بااخلاق، مهربان و در عین حال بسیار بالغ داشت. خیلی از رفتارها و حرف‌هایش فراتر از سنش بود؛ طوری که مادرش و اطرافیانش او را یک عارف کوچک می‌دانستند.