کتاب «شکلات‌فروشی مرموز» نوشته‌ی کیم یه اون داستانی فانتزی و آرام درباره‌ی انسان‌هایی است که با زخم‌های درونی و خاطرات گذشته‌ی خود روبه‌رو می‌شوند. روایت در شهر سئول می‌گذرد؛ جایی که مغازه‌ای کوچک و ناشناخته ناگهان در یکی از کوچه‌های خلوت شهر ظاهر می‌شود. این مغازه برخلاف ظاهر ساده‌اش خاصیتی جادویی دارد: هر شکلاتی که در آن فروخته می‌شود، طعمی منحصر‌به‌فرد دارد که با احساسات یا خاطرات خریدار پیوند می‌خورد. داستان با زبانی ساده و فضایی خیال‌انگیز، از انسان‌هایی می‌گوید که با خوردن این شکلات‌ها به درون خود سفر می‌کنند تا بخش‌های فراموش‌شده‌ی وجودشان را دوباره ببینند.
در مرکز داستان زنی میانسال قرار دارد که صاحب این مغازه است و در ظاهر فردی آرام و مهربان است، اما گذشته‌ای پر از درد دارد. او شکلات‌ها را نه برای سود، بلکه برای کمک به کسانی می‌سازد که در مسیر زندگی گم شده‌اند. در طول داستان مشتریان مختلفی وارد مغازه می‌شوند: مردی که پس از مرگ فرزندش از احساساتش فاصله گرفته، زنی که در تنهایی سال‌های زیادی را سپری کرده، یا دختری که در پی عشق ازدست‌رفته‌اش می‌گردد. هرکدام از آن‌ها با خوردن شکلاتی خاص، فرصتی می‌یابند تا با حقیقتی پنهان از زندگی خود روبه‌رو شوند و اندکی آرامش پیدا کنند. در ادامه محور داستان از مشتریان به خود صاحب مغازه تغییر می‌کند و موضوع اصلی به «درمان زخم‌های خود از طریق کمک به دیگران» تبدیل می‌شود.
نثر کتاب شاعرانه و سرشار از جزئیات فرهنگی کره‌ای است؛ از آداب نوشیدن چای تا توصیف خیابان‌های بارانی سئول. «شکلات‌فروشی مرموز» بیش از آنکه داستانی درباره‌ی جادو باشد، روایتی درباره‌ی انسان بودن است؛ درباره‌ی این‌که چطور می‌توان با بخشیدن، شنیدن و مهربانی ساده، مسیر تازه‌ای در زندگی پیدا کرد.