غزه همچون ققنوسی افسانه ای بارها ما را شگفت زده کرده و از خاکسترهای ناامیدی برخاسته است. امید نمی تواند جان باختگان را زنده کند یا به بازسازی چشم اندازهای ویران شده بپردازد؛ اما می تواند روح ما را تغذیه کند و برای خلق آینده ای دیگرگونه آتش تخیل ما را شعله ور سازد. غزه به شجاعتی تسلیم ناپذیر به زندگی ادامه می دهد و شاهدی است بر روح انسانیتی که ستم را به چالش می کشد و آزادی را می طلبد.