به من نگاه کرد و لب هایش را به هم مالید و گفت کسی که ابر دنبالشه موش موشک نیست

لحظه ای طول کشید تا بفهمم این خانه نیتس که فرق کرده بلکه خود من تغییر کرده ام

حس بازگشت به خانه اصلا شبیه چیزی نبود که انتظارش را داشتم

اگر میلی هم با ما بود آن روز بهترین روز زندگی ام میشد اما میلی آنجا نبود

شاید میخواست دنیا را به جایی که دلش میخواست تبدیل کند

بابا چند روز پیش از کتابی که اخیرا مشغول خواندنش بود نقل قولی برایم خواند :(کیهان نه تنها از چیزی که ما فکر میکنیم ، عجیب تر است . بلکه حتی عجیب تر از چیزی است که ما توانایی فکر کردن به آن را داریم . ) و این باعث میشود اینگونه به مسائل نگاه کنم : ما نمیدانیم او کجا رفته و نمیدانیم او را دوباره خواهیم دید یا نه . ولی دلیلی برای امیدوار نبودن وجود ندارد (: