این اثر روایت ساده سختی‌ها و فرازو نشیب یک زندگی عاشقانه خانم زینب عارفی، همسر شهید مدافع حرم، مصطفی عارفی است که شاید در شدت و میزان علاقه، شبیه همه خانواده‌ها باشد اما نقطه تفاوت آن در هدف است، هدفی که ایستاده ماندن، تاب‌آوردن و مبارزه‌کردن با روزهای تلخ و شیرین زندگی در ایران و سوریه است.

در بخشی از کتاب می‌خوانید:

«امروز قبل از رفتن آقامصطفی یک نفر بهش گفته بوده تو چقدر ظالمی! چرا فکر زن و بچه‌ات نیستی و هر کار دلت می‌خواد می‌کنی؟ آقامصطفی به من گفت از این حرف خیلی ناراحت شدم، نمی‌دونم چرا بعضی‌ها این همه محبتی که من به تو و بچه‌ها دارم رو نمی‌بینن؟ در عجبم اونا واقعاً درک نمی‌کنن که من به‌خاطر دشمن مشترکی که زندگی و آیندهٔ همه‌مون رو تهدید می‌کنه دارم از سر اجبار وطنم رو ترک می‌کنم و به میدون جنگ میرم؟ به من که در گرمای چهل‌پنجاه درجه، بدون امکانات زندگی می‌کنم میگن ظالم؟ من به آقامصطفی گفتم چه‌طور به خودشون اجازه میدن این‌طور صحبت کنن؟ می‌خواستی بگی این خانم‌ها خودشون بند پوتین ما رو می‌بندن»