کتاب حافظ دل ها کتابی است از خاطرات مردم شیراز از ایام شهادت حاج قاسم سلیمانی

برخی داستان ها را نسل ما فقط در خاطرات دهه شصت یا قصه های پدرها و مادرها و پدربزرگ ها و مادربزرگ ها شنیده است. باور بعضی از این داستان ها به قدری دشوار است که تصور نمی کنیم هیچ وقت آنها را تجربه کنیم؛ اما نسل امروز، در عصر مدرنیته و منفعت و لذت، رویدادهایی را دید که شبیه قصه ها بود. آمتی ترین شخصیت جمهوری اسلامی که در غزه و لبنان، سوریه و عراق، افغانستان و پاکستان و همه کشورهایی که بویی از مقاومت برده بودند می جنگید، سحرگاه ۱۳ دی ۱۳۹۸ به دست شقی ترین افراد به شهادت رسید.شاید اگر پیش از این میشنیدیم که تشییع پیکر شهید سلیمانی دهها میلیون نفر را به جوش وخروش میاورد، باورش سخت بود. سخت باور می کردیم اشک های همه شهرهای ایران و حتی منطقه برای او سرازیر می شود و سیلی به راه می اندازد. انگار بغض سالها مظلومیت شکسته شده باشد.

باورش اسان نبود که هزاران انسان از صدها یا هزاران کیلومتر دورتر برای تشییع پیکر پاک او می آیند. باورش سخت بود که مردمی از سومین حرم اهل بیت ، شیراز، شهر حافظ و سعدی چنین به سور بیایند و غزل حماسه سردهند و به کرمان ، دیار کریمان بشتابند. انکار قصه می خواندیم؛ کوچه به کوچه موکب بود؛ خانه هایی که مدرنیته و دنیای مادی آنها را حتی به روی نزدیک ترین نزدیکان بسته می خواست ، به روی مردمی که از کیلومترها دورترآمده بودند..