دشمنان اهل‌بیت (ع) همه‌ی تلاش خود را مصروف آن می‌داشتند تا واقعه‌ی روز عاشورا، در جغرافیای زمانی سال 61 هجری قمری و جغرافیای مکانی دشت نینوا بماند، در حالی که سفیر حسین (ع) از آغازین روزها و از اولین زیارت حسین (ع) در روز اربعین، برآن بود تا حصار زمانی و مکانی محصور کننده‌ی قیام امام را بشکند و قیام و عمل خاندان رسول خدا (ص) را در بستر تاریخ جاری کند. از این رو می‌توان گفت زائری که بی‌بهره‌ی بزرگ از کربلا خارج شده و قیام و حضور و عمل خاندان پیامبر اکرم (ص) در منش، روش، ادب و اندیشه ی او تاثیر نگذاشته باشد، گویی حسین (ع) را در کربلا رها کرده و به شهر و دیار خویش بازگشته است.