موضوع خلافت و وصایت از مهمترین مسائل نظام تکوین و سنت تغییر ناپذیر الهی است که فقط در دایره اسلام و شریعت نبوی منحصر نیست؛ بلکه به شواهد تاریخی و روایی این موضوع مهم در بین همه ادیان ابراهیمی و غیر ابراهیمی به عنوان عقیده ای جازم و مسلم وجود داشت و دارای ریشه های محکم و بنیادین تاریخی است. بنا بر روایات و نقل های تاریخی اوصیای انبیاء کسانی هستند که بعد از انبیای صاحب شریعت امر هدایت مردم را به عهده دارند. بر اساس نقل قرآن و روایات و دیدگاه متکلمان هر نبی ملزم به انتخاب وصی بوده و از برخی اوصیا، مانند شيث يوشع بن نون شمعون بن صفا و علی بن أبی طالب در منابع نام برده شده است.