حالا که این گفت‌وگوها به قامت کتاب درآمده، احساس می‌کنم میان منِ پیش از این کتاب و منِ پس از این کتاب تفاوت جدی در بینش سیاسی، فهم رسانه، شناختِ تاریخ این پدیده، الگوهای مدیریت آن -به‌ویژه در کشوری مانند ایران- و چگونگیِ مواجهه با عناصر برون‌سازمانی و درون‌سازمانی رسانه وجود دارد. آرزویم برای خوانندگان این کتاب، چه دانشجو یا فعال رسانه‌ای و چه مشتاق سفر در سرزمین رسانه و سیاست، این است که بعد از خواندنِ روزنامه‌نگاری، بدون درد و خون‌ریزی همان آدم سابق نباشند.