کتاب «دروغ‌هایی که گفتیم» نوشته‌ی کامیلا وی، داستانی روان‌شناختی و معمایی است که در دو خط زمانی موازی روایت می‌شود و به تدریج میان آن‌ها ارتباطی پنهان آشکار می‌گردد. این اثر به دلیل ترکیب موفق ژانرهای تریلر روان‌شناختی و درام خانوادگی، یکی از آثار برجسته‌ی کامیلا وی محسوب می‌شود.

روایت نخست در سال ۲۰۱۷ جریان دارد و بر زنی به نام کلارا تمرکز دارد که پس از ناپدید شدن ناگهانی شریک زندگی‌اش، لوک، تلاش می‌کند تا سرنخ‌هایی از او بیابد. در جریان این جست‌وجو او با گذشته‌ی مبهم لوک پیام‌های تهدیدآمیز و جزئیاتی مواجه می‌شود که نشان می‌دهند زندگی لوک پیچیده‌تر از چیزی بوده که تصور می‌کرده.

در خط زمانی دیگر که مربوط به دهه‌ی ۱۹۸۰ است، زنی به نام بث روایتگر زندگی خانوادگی‌اش است. بث پس از تولد دختری به نام هانا، متوجه رفتارهای غیرعادی و گاه خطرناک در فرزندش می‌شود. او تلاش دارد دلایل این رفتارها را بفهمد و در عین حال با بحران‌های خانوادگی که به مرور شکل می‌گیرند، کنار بیاید. هر چه هانا بزرگ‌تر می‌شود، نشانه‌های اختلال در شخصیتش آشکارتر می‌شود و رابطه‌ی او با اطرافیان تیره‌تر می‌گردد.

با پیشرفت داستان، دو روایت ظاهرا جداگانه به هم نزدیک می‌شوند و اطلاعات تازه‌ای در مورد شخصیت‌ها و گذشته‌ی آن‌ها به دست می‌آید. ارتباط میان کلارا، لوک، بث و هانا کم‌کم مشخص می‌شود و پرده از مجموعه‌ای از دروغ‌ها، هویت‌های پنهان، و رویدادهای سرکوب‌شده برداشته می‌شود. ساختار روایی کتاب، که میان گذشته و حال در نوسان است، باعث می‌شود معمای مرکزی داستان به‌تدریج و با تعلیق پیش برود.