باید اذعان کرد بخشی از گفتمان علوم اجتماعی و نه همه آن، مدت‌ها است از نبود یا کمبود ارتباط بین «پژوهش، نظریه، عمل و زندگی» برای ایفای نقش در «حل مسئله اجتماعی» رنج می برد.
از سوی دیگر با توجه به توسعه گفتمان‌های رقیب، ضرورت«تغییر رویکرد» در مطالعه مسائل اجتماعی بیش از پیش به چشم می‌خورد؛ تغییری برای توجه به فرایندها و رویکردهای «حل مسئله» در طراحی، اجرا و ارزیابی پژوهش و نظریه جامعه شناختی. مهمی که از زمان بنیان گذران جامعه شناسی تا امروز، همواره دغدغه دانشمندان اجتماعی بوده است، تا آنجا که به عقیده دورکیم، اگر نتایج جامعه‌شناسی به بهبود وضع جامعه نینجامد، شایسته یک ساعت زحمت هم نیست.
ایده گذار از وضعیت موجود را می‌توان با «تغییر رویکرد» در مطالعه مسائل اجتماعی امکان پذیر دانست. این تغییر رویکرد به معنی تغییر در شیوه نگاه کردن به مسئله اجتماعی است.