کتاب “تاریکی فرا می‌خواند” نوشته‌ی سو شورت کاوشی گسترده و عمیق در سیر تحول و جذابیت ماندگار نئو نوآر در سینما و تلویزیون معاصر است. شورت با بررسی ریشه‌های کلاسیک فیلم نوآر، تحولی را دنبال می‌کند که این ژانر را از نیمه قرن بیستم تا روایت‌های چندلایه و اخلاق‌ستیز امروز کشانده است. در دل این روایت‌ها، تردیدهای اخلاقی، اضطراب‌های وجودی و شخصیت‌های چندوجهی به ابزارهایی بدل شده‌اند که مخاطب را در مرز میان حقیقت و توهم سرگردان می‌سازند.

شورت با عبور از طیف متنوعی از رسانه‌ها نشان می‌دهد که نئو نوآر چگونه توانسته در قالب‌ها و فرهنگ‌های گوناگون ریشه بدواند. او پرسشی اساسی را پیش می‌کشد: چه چیزی باعث می‌شود فیلم‌سازان معاصر بارها و بارها به بازاندیشی در نوآر بازگردند؟ این کتاب به کالبدشکافی عناصر سبکی و موضوعی‌ای می‌پردازد که نئو نوآر را متمایز می‌سازند؛ از بحران هویت و کشف جنایت تا خطوط تار میان خیر و شر. بخش قابل‌توجهی از کتاب به پویایی جنسیت در نئو نوآر اختصاص دارد. شورت به‌دقت تحلیل می‌کند که این ژانر چگونه بازنمایی‌های متعارف از مردانگی و زنانگی را به چالش می‌کشد یا بازتولید می‌کند، و این بازنمایی‌ها چه نسبتی با ساختارهای اجتماعی دارند. علاوه بر این، او به نقش طنز در دل روایت‌های تلخ نئو نوآر می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه شوخ‌طبعی می‌تواند به شکلی زیرکانه در خدمت تعمیق هراس‌ها و واژگون‌سازی انتظارات باشد. در لایه‌های زیرین کتاب، تأملی فلسفی جریان دارد. شورت مضامین بنیادینی چون نیهیلیسم و جبرگرایی را در بافت داستانی نئو نوآر پی‌می‌گیرد و نشان می‌دهد چگونه این مفاهیم، تماشاگر را به تأملی عمیق‌تر درباره‌ی وضعیت انسانی و معنای اراده‌ی آزاد فرامی‌خوانند.