آزالیا چه اسم زیبایی

می پرسی این نام قشنگ را که بر تو گذاشت؟ کتابم را بر خاک زیر پایت میگشایم بخوان آزالیا این کتاب من نیست. این کتاب توست نمی نویسم تا اسیر ملالت کنم. نمی نویسم تا کامت را از تلخی دانه های رنج آزرده کنم نمی نویسم تا وطن را چون مرده ای از گورش درآوری مومیایی کنی و آن را بر تالار بت خانه به پا کنی و بپرستی مینویسم تا بدانی آزالیا اسم خوبی ست چون اسم توست… اسمت را بپرستی برای چه؟ اسمت را بپرستی یا نپرستی اسم قشنگی ست آزالیا …. و هیچ گلی در دنیا نیست مگر آن که اسمی بر او باشد و مادرش او را به نام بخواند اسم تو آزالیاست کتابم را می نویسم تا اسمت را بیاورم آزالیا