کتاب «انقراض تجربه» کریستین روزن، اثری هشداردهنده درباره‌ی پیامدهای فرهنگی، روانی و انسانی دنیای دیجیتال بر زندگی معاصر ماست.

نویسنده در این اثر به بررسی چگونگی جایگزینی تجربیات مستقیم انسانی با تجربیات واسطه‌شده از طریق فناوری‌های نوین می‌پردازد. در خط مقدم این تحلیل، «تجربه» به‌عنوان عنصر بنیادین شناخت و ارتباط انسانی قرار دارد. روزن معتقد است که با گسترش فناوری‌های دیجیتال، از گوشی‌های هوشمند گرفته تا واقعیت مجازی، ما به تدریج از مواجهه‌ی بی‌واسطه با جهان، طبیعت، دیگران و حتی خودمان فاصله گرفته‌ایم. در این مسیر، بدن ما نیز به حاشیه رانده شده و تجربه‌ی زیسته، جای خود را به تصویر، واسطه و نمایش داده است. نویسنده با روایتی روشن و مبتنی بر منابع علمی، روند «بی‌جسم شدن» تجربه در عصر دیجیتال را از زوایای مختلف بررسی می‌کند و با مثال‌هایی از زندگی روزمره، آموزش، تعاملات اجتماعی و سبک زندگی، نشان می‌دهد چگونه درگیر شدن بیش‌ازحد با فضاهای مجازی باعث از بین رفتن ظرفیت‌های حسی، توجه، همدلی و تجربه‌ی عمیق در انسان‌ها شده است. او هشدار می‌دهد که این روند نه‌تنها باعث تنهایی عاطفی و از خودبیگانگی فردی شده، بلکه جامعه را نیز به‌سمت سطحی‌نگری، شتاب‌زدگی و گسست نسلی سوق داده است. روزن معتقد است که وقتی تجربه‌ها از طریق واسطه‌ها و پلتفرم‌ها فیلتر می‌شوند، آن‌چه به ذهن ما منتقل می‌شود دیگر «تجربه‌ی زیسته» نیست، بلکه بازنمایی‌ای از تجربه است. او از این مسئله به‌عنوان «انقراض تجربه» یاد می‌کند؛ مفهومی که نشان‌دهنده‌ی زوال توانایی انسان برای درک عمیق، لمس واقعیت و تجربه‌ی جهان با تمام حواسش است. نویسنده همچنین بر ضرورت بازاندیشی در استفاده از فناوری تأکید می‌کند. او پیشنهاد نمی‌دهد که تکنولوژی را کنار بگذاریم، بلکه ما را به سوی آگاهی بیشتر، طراحی هوشمندانه‌تر و احیای تجربه‌های بدنی و حضوری دعوت می‌کند.

مطالعه‌ی این کتاب فرصتی‌ست برای بازنگری در شیوه‌ی زیست مدرن؛ روزن ما را به تأمل در این پرسش وادار می‌کند که آیا همچنان انسان‌بودن را با تمامی ابعاد آن زندگی می‌کنیم یا تنها در حال تماشای بازتابی محو از آن هستیم؟