این کتاب، پژوهشی در حوزه مطالعات رسانه ای برنامه های مذهبی تلویزیون در دو مناسبت شیعی مهم ، یکی عزای عاشورا و دیگری جشن نیمه شعبان است و در آن تلاش شده است از مبدأ حوزۀ نظری «ارتباطات آیینی» و به کمک رهیافت «مردم نگاری»، فرایند ورود و خروج آیینی تلویزیون ایران به دو نوع مناسبت حزن مذهبی و فرح مذهبی ثبت شود. همچنین با فراوری داده های مردم نگارانه، مولفه های اصلی در آیینی سازی شادی و غم در تلویزیون ایران استخراج و صورت بندی گردد.