«هریت تابمن» نوشته‌ی ماریا ایزابل سانچز وگارا از مجموعه‌ی «زنان کوچک رویاهای دور و دراز» است. این مجموعه زندگی زنانی را روایت می‌کند که با تلاش و کوشش توانسته‌اند رویاها و آرزوهای خودشان را عملی کنند و به شخصیت‌هایی مهم و تاثیرگذار در جهان تبدیل شوند. زنانی‌ خیال‌پرداز که رویاهای‌شان را دوست داشتند و با دل دادن به رویاها و آرزوهای خودشان موفق شدند برای همیشه نام‌شان را در تاریخ ثبت کنند. سانچز وگارا در این کتاب به سراغ یکی از این زنان رفته است؛ هریت تابمن. این زن الگوی مبارزه با برده‌داری در جهان است. او با تلاش خود توانست خانواده‌های زیادی را آزاد کند. هریت در کل دوران زندگی‌ خودش برای حقوق سیاه‌پوستان مبارزه کرد.

هریت تابمن دختری سیاه‌پوست، به عنوان برده در ایالت مریلند آمریکا به دنیا آمد. او تنها یک آرزو داشت، آزادی. آزادی برای بسیاری از سیاه‌پوستانی که در ایالت‌های جنوبی زندگی می‎کردند، رویایی دور از دسترس بود، اما تابمن برای بدست آوردن آزادی مصمم بود. او سفری را آغاز می‌کند تا به رویاهاش تحقق بخشد. نام واقعی او «مینتی» بود که در این سفر آن را به هریت تغییر داد تا تعقیب و دستگیر نشود.

هریت کودکی و نوجوانی خودش را به‌عنوان برده‌ی سفیدپوست‌ها سپری کرد. سرانجام در بیست‌و‌دو‌سالگی از مزرعه و از دست اربابش فرار کرد و به ایالت‌های‌ شمالی آمریکا رفت. در آن‌جا هریت و تمامی سیاه‌پوستان انسان‌هایی آزاد محسوب می‌شدند و هیچ‌کس نمی‌توانست آن‌ها را به بردگی بگیرد. هریت که از رسیدن به آزادی شادمان بود، تصمیم گرفت، طعم آزادی را به اعضای خانواده‌ی خود و سایر بردگان سیاه نیز بچشاند. به همین خاطر، تلاش بسیاری را برای فراری دادن بردگان و رساندن آن‌ها به ایالت‌های شمالی صورت داد. او به بیش از ۳۰۰ برده کمک کرد تا به ایالت‌های شمالی فرار کنند. به‌طوری که برای دستگیری او جایزه تعیین کردند. پس از شروع جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۸۶۱، هریت ابتدا به عنوان پرستار و آشپز و سپس به عنوان دیده‌بان و پیش‌آهنگ مسلح در ارتش متحد شمال خدمت کرد. پس از مدتی به عنوان نخستین زن، فرماندهی عملیاتی را برعهده گرفت که باعث آزادی ۷۰۰ برده شد.

«هریت تابمن» کتابی خواندنی و الهام‌بخش است که مخاطبان کودک و نوجوان را با یکی از زنان تاثیرگذار و شجاع جهان آشنا می‌کند.