کتاب «خوش‌حالم که مامانم مرد» نوشته‌ی جنت مک کوردی زندگی او را از دوران کودکی تا بزرگسالی دنبال می‌کند. تمرکز اصلی کتاب بر رابطه‌ی پرتنش او با مادرش است؛ مادری که از همان ابتدا جنت را تحت فشار گذاشت تا وارد دنیای بازیگری شود. او تمام جنبه‌های زندگی دخترش را کنترل می‌کرد، از وزن و ظاهر گرفته تا انتخاب‌های شخصی و همین باعث شد جنت درگیر مشکلاتی مثل اختلالات خوردن و اضطراب شود.

بخش‌های زیادی از کتاب به تجربه‌ی جنت در صنعت سرگرمی مربوط می‌شود. او از پشت صحنه‌ی کار در شبکه‌ی نیکلودئون و فشارهایی که به بازیگران نوجوان وارد می‌شد می‌گوید. موضوعاتی مثل سوءاستفاده‌ی عاطفی، انتظارات غیرواقعی از بازیگران کودک و محدودیت‌های شدیدی که روی آن‌ها اعمال می‌شد، بخش جدی روایت را شکل می‌دهد.

بعد از مرگ مادرش در سال ۲۰۱۳، جنت با ترکیبی از غم و رهایی روبه‌رو می‌شود. کتاب نشان می‌دهد که او چطور با یادآوری گذشته و کار کردن روی خودش تلاش می‌کند استقلال پیدا کند و هویتی جدا از نفوذ مادرش بسازد. روایت او بیشتر حول مواجهه با گذشته، عبور از آسیب‌ها و پیدا کردن راهی برای بازسازی زندگی شخصی‌اش می‌چرخد.