کتاب «تزهای بلوم: گزیده مقالات سیاسی ۱۹۱۹-۱۹۲۹»، مجموعه‌ای از مهم‌ترین مقالات سیاسی گئورگ لوکاچ، فیلسوف برجسته‌ی مارکسیست، در یکی از پرتنش‌ترین و سرنوشت‌سازترین دهه‌های تاریخ اروپاست. این دهه، که با پیوستن لوکاچ به حزب کمونیست مجارستان در سال ۱۹۱۸ آغاز می‌شود، دورانی بحرانی و در عین حال هیجان‌انگیز و امیدبخش برای روشنفکران و فعالان چپ‌گرا بود؛ دورانی که در آن، واپسین تلاش‌ها برای تحقق بخشیدن به پروژه‌ی رهایی‌بخش سوسیالیستی در اروپا، به ویژه آلمان و مجارستان، در جریان بود و سرانجام به شکست انجامید.

مقالات این مجموعه، که در بحبوحه‌ی این تحولات تاریخی نگاشته شده‌اند، آینه‌ای از تکاپوهای فکری و سیاسی لوکاچ در این دوره‌ی تعیین‌کننده هستند. زمان زیادی از وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه نگذشته، جنگ جهانی اول به تازگی خاتمه یافته و مجارستان، نخستین انقلاب کمونیستی اروپا را تحت عنوان «جمهوری شوروی مجارستان» تجربه می‌کند؛ انقلابی که لوکاچ خود در آن نقشی فعال داشت و تنها ۱۳۳ روز دوام آورد.

این کتاب، که مشتمل بر ده مقاله‌ است، به خواننده اجازه می‌دهد تا با دغدغه‌های اصلی لوکاچ در این دوره آشنا شود. عناوینی چون «تاکتیک و اخلاق»، ««نظم قانونی» و خشونت» و «نقش اخلاق در تولید کمونیستی»، نشان‌دهنده‌ی تلاش او برای صورت‌بندی یک سیاست مارکسیستی است که همزمان انقلابی و اخلاقی باشد. در مقالاتی مانند «اپورتونیسم و پوچیسم» و «خودانگیختگی توده‌ها، فعالیت حزب»، لوکاچ به تحلیل استراتژیک جنبش کمونیستی می‌پردازد و به دنبال یافتن راهی میان انفعال اپورتونیستی و کنش‌گرایی کور پوچیستی است.

در نهایت، «تزهای بلوم: گزیده مقالات سیاسی ۱۹۱۹-۱۹۲۹» یک نوشتار تاریخی ارزشمند است. این کتاب، نه تنها برای درک سیر تحول اندیشه‌ی خود لوکاچ، که برای فهمیدن امیدها، چالش‌ها و دلایل شکست پروژه‌ی انقلاب سوسیالیستی در اروپای پس از جنگ جهانی اول، یک منبع ضروری به شمار می‌رود. این مقالات، بازتابی از تلاش یک روشنفکر متعهد برای پیوند زدن نظریه‌ی مارکسیستی با عمل انقلابی در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ قرن بیستم است.