سیداحمد خمینی می‌گوید: اشکال اساسی اینها به امام این بود که دخالت در سیاست و قیام او سبب تعطیلی درس و بحث آقایان شده است! حتی بعضی از همین‌ها بعد از وقایع پانزده خرداد، بی‌شرمانه به امام حمله می‌کردند که قیامش حرمت مراجع را شکسته است! چراکه فریادش منجر به دستگیری او شد و به این ترتیب مرجع‌گیری باب شد. اینها همان مقدس‌نماهای احمقی بودند که رفتار و گفتارشان، متدینان ناآگاه را به بی‌راهه کشاند و از متن اجتماع و مسئولیت‌ها، به کنج عزلت و بی‌تفاوتی راند و در نتیجه مقام و موقعیت روحانیت که همواره پیشاپیش ملت‌ها پرچمدار مبارزه بودند، در جامعه تضعیف شد. اعمال و تفکر جامد اینها باعث غربت دین خدا و سوق خیل جوانان معصوم مسلمان به‌سمت افکار و مکتب‌های انحرافی شد

سزد ز دانهٔ انگور سبحه‌ای سازم/ برای رفتن میخانه استخاره کنم»

ترس من این است که تحلیل‌گران امروز، ده سال دیگر بر کرسی قضاوت بنشینند و بگویند که باید دید فتوای اسلامی و حکم اعدام سلمان رشدی مطابق اصول و قوانین دیپلماسی بوده است یا خیر؟‌ و نتیجه‌گیری کنند که چون بیان حکم خدا آثار و تبعاتی داشته است و بازار مشترک و کشورهای غربی علیه ما موضع گرفته‌اند، پس باید خامی نکنیم و از کنار اهانت‌کنندگان به مقام مقدس پیامبر و اسلام و مکتب بگذریم

امام فرمودند: «نفوذ، ورود، ورود پنهان، استراق سمع، شنود و همهٔ اینها اگر به خاطر مصالح اسلام باشد، اشکال ندارد؛ ولی اگر هوای نفس در آن باشد، باطل است.» سه بار با صدای بلند فرمودند: «باطل است.» ایشان ادامه دادند: «خدای ناکرده این‌طور نباشد که بگویید تلفن فلان شخصیت را کنترل کنیم، بعد ببینیم چه می‌گوید. اینها از نظر اسلام حرام است.» ایشان حکم کلی ندادند و فرمودند: «موردبه‌مورد با حاج‌آقا ری‌شهری در میان بگذارید

منازل بهایی‌ها خیلی شیک بود. همان‌طور که انجمن هم متقابلاً سعی می‌کرد جلسات خودش را در خانه‌های خیلی مدرن با مبلمان و دکور خیلی جذاب برگزار کند. سخنران‌هایشان هم کراوات می‌زدند و خیلی اتو کشیده بودند. یعنی می‌گفتند در مقابل بهایی‌ها باید مثل آنها لباس شیک بپوشیم، خانهٔ شیک داشته باشیم و مجالسمان خیلی ظاهر زیبا و جذابی داشته باشد که بتوانیم جوان‌ها را جذب کنیم و نگذاریم سمت بهایی‌ها بروند. خب! بهایی‌ها هم همین‌جور بودند. در واقع انجمن در آن زمان عکس‌برگردان جریان بهایی‌ها بود.

مدت‌ها بود از آقای سیاسی می‌پرسیدم که آخر شما می‌گویید آدم نمی‌میرد، آدم بیرون نمی‌آید، آدم کشته نمی‌شود، من از کجا بدانم کسی بیرون نمی‌آید؟ آمدیم ریختند و ده‌هزار نفر شد. بیست-سی‌هزار نفر شد. آن‌وقت کی؟ چه‌طوری؟ شما که آدم ندارید جلو اینها را بگیرید و اگر از من هم بخواهید، به اینها تیراندازی نخواهم کرد. این آقا به ما گفتند وقتی دیگر امام وجود نداشته باشد، یکی جای امام می‌نشیند. آن شخصی که جای امام می‌نشیند، از رادیو و تلویزیون صحبت خواهد کرد و مطالبی را که امام تا امروز گفته است، او فتوا می‌دهد که غلط است. ما خواستیم (من و مهدیون) یک مقداری بیشتر در این مورد بگوید. گفت از آقایون روحانیون، چهار نفر هستند که وقتی رادیو و تلویزیون گرفته شد، بلافاصله از طریق آن برای ملت صحبت خواهند کرد و فتوا خواهند داد که مطالبی که امام گفته است، واقعیت ندارد و ملت را می‌نشاند سرجای خودشان… بعد از این چهار نفر هم، آخوندها توی خط ایستاده‌اند.