«یهود» واژه‌ای چندبعدی و گاهی مبهم به نظر می‌رسد؛ از جهتی یکی از مکاتب توحیدی در کنار اسلام و مسیحیت است و از طرفی دیگر، بیان‌گر یک نژاد یا قومیت است. یهودیت وقتی در کنار مفهومی همچون صهیونیسم قرار می‌گیرد دارای ابعاد سیاسی، فرهنگی، نظامی و اقتصادی نیز می‌شود. ازاین‌رو در کاربرد مفهوم یهود باید به تنوع و پیچیدگی خاستگاه مفهومی آن توجه شود. یکی از مواجهت‌ها با واژه یهود در قالب واژه یهودستیزی دنبال می‌شود. البته این مواجهه نه به‌معنای ستیز با یک دین الهی بلکه ستیز با یک نژاد یا قومیت است که انگیزه‌ها و عملکرد دنیاطلبانه آن موجب مخالفت سایر ادیان با او شده است. درواقع یک نگرش قومیت و انحصارگرایانه خودبرتربین،‌ یک دین الهی را دست‌مایه اهداف و انگیزه‌های توسعه‌طلبانه خود قرار داده است که سبب مقاومت و مخالفت مردمان سایر ادیان و ملل شده است. البته این گروه با هدایت صهیونیزم جهانی، از این رویداد برای مظلوم نمایی خود حداکثر بهره را برده است و با تعریف جایگاه حق برای خود به‌عنوان یک دین الهی،‌ منتقدان خود را مخالفان با قوم برگزیده الهی، سامی ستیز و یهودستیز معرفی کرده است.