«محمد بن ابراهیم بن جعفر» ملقب به «کاتب نعمانی»، یکی از بزرگان محدثین شیعه امامیه در اوایل قرن چهارم هجری و معروف به ابن زینب است. او نویسنده ای است که در شناخت رجال و احادیث آنان تبحر دارد. وی نزد ثقه الاسلام، «محمد بن یعقوب کلینی» ـ صاحب کتاب کافی ـ به آموختن حدیث پرداخت و بخش عمده دانش را از او فراگرفت و کاتب استاد خود (شیخ کلینی) گردید و به همین عنوان (کاتب) شهرت یافت.

از جمله آثار او «غیبت نعمانی» است. وی در این کتاب احادیث مربوط به غیبت و ظهور مسائل مربوط به امامت را گردآوری نموده است.