موراکامی در این کتاب با خلق جهانی که در آن موجودات ناممکن از آدم‌های واقعی، واقعی‌تر به نظر می‌رسند، قهرمان داستان را در مسیری پرالتهاب برای رسیدن به مادرش قرار می‌دهد. داستان در پس این فضاسازی‌های غریب، روایتی عمیق و دردناک از خانواده، تنهایی و فاصله‌های بی‌نام میان انسان‌ها ارائه می‌کند. این کتاب با زبانی نمادین نشان می‌دهد که چگونه در دل بحران‌های روانی و ارتباطی، نجات دادن دیگری گاهی تنها راه نجات دادن خویشتن است.