ورزش، فراتر از یک فعالیت جسمانی، یکی از اصلی‏ترین ابزارهای حفظ سلامت، ارتقای کیفیت زندگی و پیشگیری از بیماری‏هاست. در دنیای امروز، با افزایش فشارهای شغلی، سبک زندگی کم‏تحرک و تغییرات تغذیه‏ای، نقش ورزش و تمرینات هدفمند بیش از پیش برجسته شده است. موفقیت در عرصه‏های ورزشی و دستیابی به عملکرد بهینه، مستلزم درک عمیق و علمی از «فیزیولوژی بدن انسان» و واکنش‏های پیچیده آن نسبت به انواع تمرینات ورزشی است. این درک، برای مربیان که مسئولیت طراحی، اجرا و نظارت بر برنامه‏های تمرینی را بر عهده دارند، حیاتی و غیرقابل‏انکار است. اهمیت این دانش در ایران، با توجه به ویژگی‏های خاص اقلیمی، تغذیه‏ای و فرهنگی، به ویژه در ورزش‏های همگانی و حرفه‏ای، دوچندان می‏شود.

برای مثال، تاثیر شرایط اقلیمی مانند گرمای تابستان در جنوب ایران یا ارتفاعات منطقه البرز بر عملکرد قلبی-عروقی و میزان تعریق ورزشکاران، نیازمند تطبیق تمرینات با داده‏های فیزیولوژیک واقعی است.