در طول قرن گذشته، دولت‌ها از فوتبال برای پیشبرد اهداف دیپلماتیک خود از طریق طیف وسیعی از اقدامات از جمله تحریم، نمایش‌های دقیق سازمان‌دهی شده در مسابقات و موارد دیگر استفاده کرده‌اند. به نوبه خود، سازمان‌های فوتبال از قدرت خود بر تصمیمات عضویت و مسابقات برای ایفای نقش در روابط بین‌الملل استفاده کرده‌اند.
در دیپلماسی فوتبال، یک گروه بین المللی از کارشناسان به تحلیل رابطه بین فوتبال و دیپلماسی می پردازند. آنها با هم به بررسی موضوعاتی مانند استفاده از فوتبال به عنوان ابزار دیپلماسی مبتنی بر دولت-ملت، فوتبال به عنوان یک بازیگر غیردولتی، و رابطه بین فوتبال و بازیگران دیپلماتیک در زمینه های فرعی، ملی و فراملی می پردازند. آنها همچنین ورزش را به عنوان مجرای نمایندگی، ارتباط و مذاکره بررسی می کنند.
با تکیه بر نمونه های تاریخی فراوان، مشارکت کنندگان نشان می دهند که دولت ها باید به طور مکرر به فوتبال به عنوان بخشی از امور دیپلماتیک خود بپردازند. آنها استدلال می کنند که این ورزش واحد – بیش از المپیک، سایر مسابقات منطقه ای چند ورزشی، یا حتی هر ورزش دیگری – چیزهای زیادی را در مورد روابط بین الملل، نحوه تلاش دولت ها برای تأثیرگذاری بر دیدگاه های خارجی و پویایی قدرت منطقه ای آشکار می کند.