لباس روحانیت هویتی تاریخی دارد و نمادی برای تبلیغ دین است. این لباس اگرچه محدودیت ‌هایی را برای مبلغ دینی به وجود می ‌آورد، در عین ‌حال تبلیغ دین را برای او آسان می ‌کند و برکات اجتماعی و معنوی فراوانی به همراه دارد. افزون بر این، این لباس، لباسی سنتی است که آشنایی با جزئیات آن، فرهنگ و تمدن فراموش‌ شده اسلامی را یادآوری می‌ کند. این لباس، انتساب به دین را می ‌رساند و باید حرمتش را نگاه داشت؛ در وهله اول حفظ حرمت و ارزش این لباس بیش از همه بر روحانیت لازم است و یک روحانی باید از وظایف خویش در این‌ باره آگاهی کاملی داشته باشد.

در کتاب «لباس روحانیت» تلاش شده بخشی از اطلاعات مورد نیاز، به‌ ویژه برای طلاب جوان درباره این لباس تأمین شود.