کتابی از برنده جایزه ی هانس کریستین اندرسن 2010 نامزد مدال کارنگی 2010
لیام پسر نوجوانی ست که در یکی از روستاهای انگلستان زندگی می کند. انگلستان در آن زمان درگیر جنگِ عراق است. در روزی از تعطیلات تابستان، لیام چشمش به زاغچه ای می افتد. زاغچه را تعقیب می کند و زاغچه او را به دختربچه ای تنها و قنداق پیج می رساند. خانواده ی لیام سرپرستی این نوزاد سرراهی را قبول می کنند. پدر لیام نویسنده و مادرش عکاس است. روزی که لیام زاغچه را دنبال می کند، زندگی اش برای همیشه تغییر می کند. تابستانی پر از پرسش های بی شمار برای او آغاز می شود. تابستانی پر از تجربه که لیام هرگز آن را فراموش نخواهد کرد.
دیوید آلموند در این داستان، از بازی ها و رفتارهای خشونت آمیز نوجوانان سخن می گوید، جنگ، رسانه ها و هنر معاصر را به نقد می کشد. او از هنری سخن می گوید که به جای آرامش بخشیدن و نشان دادن زیبایی ها، خشونت را ترویج می کند. خشونتی که در رفتارهای نوجوانان بازتاب پیدا کرده و آن ها را در چنگالِ خودش می فشارد.