از ۱۸۱۵ تا ۱۹۱۴ حاکمیت اروپا بر مستعمره ها از ۳۵ درصد سطح زمین به ۸۵ درصد از آن رسیده بود دو امپراطوری بزرگ در این دوره فرانسه و انگلستان بودند شرکاء و هم پیمانانی که در برخی امور اشتراک داشتند و در برخی موارد دیگر رقیبانی متخاصم بودند. در شرق و از سواحل شرقی مدیترانه تا شبه جزیره ی هند و چین و ،مالایا مستعمرات آن ها و حوزه های امپریالی نفوذشان در کنار هم قرار گرفته بود که غالبا باهم هم پوشانی داشتند و اغلب با هم در جنگ بودند. لیکن در خاور نزدیک و در سرزمین های خاور نزدیک عرب بود که اسلام چون خصوصیاتی فرهنگی و نژادی در نظر گرفته شد. انگلستان و فرانسه با هم در “شرق” با بیشترین شدت آشنایی و پیچیدگی مواجه می شدند. بیشتر قرن نوزدهم و آن گاه که لورد سالیزبری در ۱۸۸۱ نگاشته است. دیدگاه مشترک آنها بسیار مسئله ساز :بود آن گاه که شما یک هم پیمان متعهد دارید که قصد دخالت بیجا در امور کشوری را دارد که شما بسیار بدان علاقمند هستید، سه راه پیش روی خود دارید این که چشم پوشی کنید انحصار گرا باشید و یا شراکت داشته باشید. چشم پوشی سبب می شد فرانسه در مسیر راه ما به هند قرار گیرد. انحصار گرایی خطر قریب الوقوع جنگ را به دنبال می..داشت بنابراین ما اشتراک را به عنوان راه حل برگزیدیم.