سید علی صالحی، شاعر و نویسنده برجسته معاصر ایرانی، در اول فروردین ۱۳۳۴ در روستای مرغاب از توابع ایذه در استان خوزستان چشم به جهان گشود. او یکی از پایه‌گذاران جریان «شعر ناب» (موج ناب) در دهه ۵۰ و بنیانگذار جنبش «شعر گفتار» در دهه ۷۰ است که با زبانی ساده، روان و نزدیک به زندگی روزمره، شعر فارسی را از تکلف و پیچیدگی‌های آکادمیک دور کرد و آن را به مخاطبان عام نزدیک‌تر ساخت.

صالحی از کودکی در محیطی روستایی و شعردوست بزرگ شد؛ پدرش کشاورز و شاهنامه‌خوان بود و مادرش در مکالمات روزمره از شعر بهره می‌برد. او دوران نوجوانی را در مسجدسلیمان گذراند و برای تأمین هزینه‌های تحصیل، دست‌فروشی می‌کرد. نخستین شعرهایش را در مدرسه منتشر کرد و در سال ۱۳۵۱ به عنوان جوان‌ترین شاعر در شب شعر مسجدسلیمان برگزیده شد. در سال ۱۳۵۶ برنده جایزه شعر فروغ فرخزاد شد و در سال ۱۳۸۹ مجموعه «انیس آخر همین هفته می‌آید» او به عنوان کتاب برتر جایزه شعر نیما انتخاب گردید. همچنین در جشنواره گلاویژ اقلیم کردستان، جایزه طلایی به او اهدا شد.

از آثار برجسته او می‌توان به مجموعه‌های «گزارش به نازادگان»، «سمفونی سپیده‌دم»، «خط هفتم کیمیانویس»، «لولی‌وش واژه‌ها»، «راه دور...» و «دختر ویولن‌زن در کوچه‌های برفی آذرماه» اشاره کرد. اشعار صالحی با سادگی عمیق و مضامین عاشقانه، اجتماعی و انسانی، سال‌هاست که مورد توجه دوستداران ادبیات قرار دارد و برخی از آن‌ها به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند.

سید علی صالحی یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های شعر معاصر فارسی است که با نوآوری‌هایش، راه را برای نسل‌های بعدی شاعران هموار کرد.