چه نفحه ای و چه فرصتی بهتر از نیمه های شب؟! اگر انسان از صمیم قلب خواستار او باشد. می یابد که هر شب این نسیم رحمت در حال وزیدن است.
آن زمان که چشم غافلان در خواب رفته، عاشقان کوی دوست در نیمه های شب خود را از بستر های گرم و نرم رهانیده و با تمام وجودشان رو به درگاه معبود می آورند و سر بر آستان معشوق می سایند؛ و آنچه در دل دارند با او در میان می گذارند، با یاد او زنده اند و پیمانه قلب خود را از مهر او لبریز و سرشار می کنند.