بریده ای از کتاب بریده ای از کتاب سه دفتر (گناه دریا ابر و کوچه بهار را باور کن)

بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی/ اهنگ اشتیاق دلی دردمند را/ شاید که پیش ازین ,نپسندی به کار عشق/ ازار این رمیده سردر کمند را/ بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت/ اندوه چیست عشق کدام است غم کجاست؟/ بگذار تا بگویمت:این مرغ خسته جان/ عمری است درهوای تو از اشیان جداست/ دلتنگم انچنان که گر ببینمت به کام/ خواهم که جاودانه بنالم به دامنت/ شاید که جاودانه بمانی کنار من/ ای نازنیین که هیچ وفا نیست با منت.