بریده ای از کتاب بریده ای از کتاب تنها گریه کن

من روبه‌روی خود زنی را دیدم که در آستانهٔ هفتاد سالگی هنوز دل‌نگران انقلاب است. موضع و نظر سیاسی دارد. در صحبت‌هایش، به گفته‌های حضرت‌آقا استناد می‌کند. معیشت مردم، غصهٔ جدی‌اش است و آن خانهٔ باصفا و دلبازش، خانهٔ امید خیلی‌ها. برای تک‌تک کسانی که از شهرستان‌های اطراف، پرسان‌پرسان به او می‌رسند، وقت می‌گذارد و حتی لازم باشد، آبرو خرج می‌کند. اشرف سادات هنوز هم تمام‌قد پای انقلاب ایستاده و خودش را مدیون می‌داند؛ همین می‌شود که بی‌چشم‌داشت و سهم‌خواهی، با دلسوزی، مقتدر قدم برمی‌دارد و در مقابل هیچ پیشامدی، منفعل نیست. زنده‌دل است و پویا. شاداب است و امیدوار.